Posts tonen met het label feminisme. Alle posts tonen
Posts tonen met het label feminisme. Alle posts tonen

zaterdag 6 maart 2010

Geachte gelijke (lees: dromer/utopist/fantast),

Over onze vorige blog hebben we nagedacht. Hoewel we vonden dat het vreemd was dat het nog steeds speciaal is dat vrouwen een topfunctie beklimmen, gebeurt het wel. Daarbij komt dat vrouwen hun eigen identiteit en waardige plaats in de samenleving hebben verworven.
Immers: de vrouw wordt niet meer gezien als de vrouw van 50 jaar geleden en de man wordt ook niet meer gezien als de man van 50 jaar geleden. Nee, we hebben een ontwikkeling doorgemaakt: vrouwen en mannen zijn gelijk.

Een logische conclusie zou kunnen zijn: 'Iedereen is gelijk'. Onzin, nonsens, BELACHELIJK! Mannen en vrouwen worden in de maatschappij nu bijna altijd als gelijken aan elkaar gesteld. Immers: na, of eigenlijk tijdens, de derde golf van het feminisme krijgen vrouwen een eigen identiteit. Sterker nog, zijn de rollen niet helemaal omgedraaid? De papa-dagen worden een veel voorkomend verschijnsel, vaders krijgen ouderschapsverlof, doen het huishouden, ze koken, brengen de kinderen naar school, terwijl vrouwen carrière maken. Zo denkt het gouden cabaretduo Veldhuis en Kemper, in hun nieuwste voorstelling: 'We moeten praten' (echt een aanrader, overigens), er ook over. Het liedje 'inconvenient trut' is hier een mooi voorbeeld van:

“ We gave them what they wanted, It's an inconvenient truth
We zijn veranderd, no one wondered
Dankzij Oprah, docter Ruth. After years and years of fighting
They have won and set us back. De man werd half vrouw
Somewhere, some how, verruilden we van plek.
I want my manhood back”

Duidelijk, klaar, punt uit: De rollen zijn omgedraaid, volgens Veldhuis en Kemper.

Nee, zegt Pindakaas, de rollen zijn nog niet omgedraaid. Nóg niet, welteverstaan. In de hedendaagse maatschappij zijn vrouwen en mannen zijn gelijkwaardig aan elkaar. Want is het bovenstaande niet ietwat extreem? Er zijn toch ook nog vrouwen die het huishouden doen? En is het niet zo dat veel vrouwen bijvoorbeeld nog steeds de achternaam van hun man aannemen? Gelijkwaardig dus. Of nog beter: gelijk. Iedereen is gelijk. Toch? Maar is dit wel zo? Is iedereen nu gelijkwaardig? Of zitten er nog veel haken en ogen aan deze veel gebruikte leus?

Iedereen gelijk? Onzin, wat Pindakaas betreft. Worden er niet dagelijks mensen als ongelijken gezien vanwege hun seksuele geaardheid? Jawel, we hebben het hier over homo's. Immers: Was het niet vorige maand nog dat een homoseksuele prins carnaval een communie geweigerd werd? De pastoor weigerde hem deze omdat hij homoseksueel is. Prins carnaval kreeg wel een mogelijkheid om alsnog zijn communie te krijgen: “Na elke misstap kan en moet iedere gelovige zich eerst met een oprechte biecht met God verzoenen wil hij of zij toetreden tot de tafel des Heren.” Discriminatie van homo's dus?

En: was het niet afgelopen week dat de Partij voor de Vrijheid de grote winnaar van Almere werd, tijdens de gemeenteraadverkiezingen? De partij die staat voor: “ Geen medische zorg voor illegalen behoudens spoedeisende hulp”, “Verbod hoofddoekjes in publieke functies”, “Uitvoering motie-Wilders inzake burka-verbod in openbare ruimte”, “Afschaffen stemrecht gemeenteraden voor niet-Nederlanders” en “Nieuw artikel 1 van de Grondwet: christelijk/joods/humanistische cultuur moet in Nederland dominant blijven” (www.pvv.nl). Discriminatie van niet-Nederlanders, en dan met name moslims, toch?

Dus: wat Pindakaas betreft: Mannen en vrouwen zijn, tot op zekere hoogte gelijk. Maar dit betekent nog lang niet dat iedereen gelijk is. Er wordt wat afgediscrimineerd in de hedendaagse samenleving en de leus: 'Iedereen is gelijk' blijft, in ieder geval voor de komende decennia, één grote utopie.

Nog een smeuïge dag!

donderdag 4 maart 2010

Geachte feminist (lees: manwijf),

Het is alweer bijna zover: internationale vrouwendag. 8 maart is ieder jaar weer de internationale actiedag van de vrouwenbewegingen. Hoog tijd dus voor Pindakaas om het feminisme eens aan de kaak te voelen. In de vorige eeuw zei Simone de Beauvoir dat vrouwen gelijke rechten moesten hebben als mannen, en dat ze dus zich net zo moesten gedragen als mannen. Vrouwen moesten gelijk zijn aan mannen, om gelijkwaardig te zijn. Je kunt dus zeggen dat De Beauvoir eigenlijk vond dat vrouwen maar een soort ‘manwijven’ moeten worden. Zouden feministen dus ‘manwijven’ moeten zijn? Of is dat in de loop van de tijd al veranderd? Of is dit hele idee sowieso belachelijk?

De Beauvoir vond dat vrouwen, om gelijkwaardig aan mannen te worden, zich maar moesten gedragen als mannen. Ze zouden dus niet ‘vrouwelijke waarden’ erop na mogen houden. Dit is typerend voor de tweede golf van het feminisme. Ondertussen zitten we al in de derde golf van het feminisme: vrouwen zijn wel gelijkwaardig, maar niet gelijk, ze hebben een eigen identiteit. De uitspraken van De Beauvoir hebben wel een stereotypering van ‘de feminist’ veroorzaakt, die rondloopt met een stropdas en een aktetas. Beetje jammer, als je Pindakaas vraagt, aangezien de hedendaagse feminist totaal niet aan dit beeld voldoet. Feministen van nu proberen niet gelijk aan mannen te zijn, maar vrouwen die gelijkwaardig aan mannen zijn.

Het zou nu zo moeten zijn dat vrouwen en mannen dan uiteindelijk toch nog gelijkwaardig aan elkaar zijn. In principe hebben ze dezelfde rechten en mogelijkheden. Dan blijft de vraag waarom het nog steeds in het nieuws komt dat een vrouw een topfunctie bestijgt. Mooi om te horen dat het gebeurt, of vreemd? Pindakaas vindt het toch niet bepaald getuigen van gelijkwaardigheid dat het nieuws is als een vrouw een topfunctie bekleed, terwijl het voor mannen niet meer dan normaal is. Maar, er zijn natuurlijk ook veel terreinen waar mannen en vrouwen wel gelijk worden gezien. Voor de wet is er geen verschil, en dat wordt ook keurig uitgevoerd. We zijn goed op weg.

Nog een smeuïge dag!